Učesnici

Reinterpretacija klasične umetnosti, Marija Jevtić – Srbija

Bio: Marija Jevtić je likovna umetnica iz Novog Sada, koja iza sebe ima veliki broj izložbi i projekata

Reinterpretacija klasične umetnosti u digitalnu umetnost

Reinterpretacija klasične umetnosti u digitalnu umetnost, je uzet kao osnovni okvir unutar kojeg sam se kretala pomoću dva pojma: klasično i digitalno. Oba pojma predstavljaju različite epohe, u kojem pojam klasične umetnosti podrazumeva daleko duzi vremenski period , te ga je teže koristiti a da se ne opredelim za jedan kraći vremenski period u kojem se vizuelni znak nametnuo kao dominantan u odnosu na neke druge ikonografije šireg klasičnog nasledja. Stara terminologija je postala neupotrebljiva pa se logički može zaključiti i da se nasledje stare vizuelnosti može teže koristiti. Moje istraživanje zasniva se na klasičnoj lepoti koja ne pokazuje čoveka onakvim kakav on jeste, već ga prikazuje kao neki posebni ideal koji se uskladjuje sa onim što je spolja i onim što je unutra, ali posebno me zanima estetika klasične umetnosti i mogućnost njenog transvera u digitalno. Ovde se može bolje koristiti pojam aproprijacije odnosno, kako se estetika klasičnog koristi u epohi digitalnog. Aproporciju definišemo kao instrument prenosa elemenata iz jednog u drugi sistem značenja ili umetnički diskurs, odnosno kao akt stvaranja koji strategijski poseže za postojećim, umetničkim ili ne umetničkim, tvorevinama kao gradjom za konstituciju nove umetničke tvorevine. Aproporcija je stvaralačka procedura koja podrazumeva heterogeni skup jezika, žanra, tehnika, medija ali i kulturološke zahteve u kreaciji novih umetničkih dela. Pojam aproprijacija je nov u umetničkom vokabularu, uveden je kroz postmodernizam, onog trenutka kada su se već počele graditi digitalne platforme, mreže, i ekspanzija interneta. Naše telo i telo umetnosti počelo se naseljavati unutar novih platformi. Platforma Amiga 1000 je proizvod nauke, prvi 16-to bitni računar, proizvod kompanije Comodore, pušten u prodaju krajem 1985. Taj istorijski momenat pronalaska jednog alata, danas, predmeta svakodnevne upotrebe je omogućio novi diskurs proizvodnje medijske slike u širem smislu. Prividna sličnost pojma aproprijacija i interpretacija u ovom tekstu je namerna, zato što se tekst gradi na poravnavanju dve istorijske epohe, jedne koja se zasniva na Pigmentu i druge koja se definiše kao Piksel. Oba pojma u istorijskoj perspektivi indeksiraju raznorodne istance i njihovih ispoljavanja u modernoj umetnosti i kulturi posmatranja slika. Ponovo čitanje slika iz daleke prošlosti pomoću digitalne tehnologije je ponovo čitanje umetnosti, donosi nove uvide u kompleksnost klasične umetnosti koja se razvijala i uz tadašnja naučna dostignuća kroz otkrića optike, hemije, filozofoje umetnosti-estetike i drugih dostignuća tog doba. Ideja poravnanja Piksela i Pigmenta, odnosno, pronalazak lanenog ulja, koje je omogućilo trijumf slikarske estetike i Amige, koja je mašina koja je ponudila Pigment, pokazuje složene procese aproprijacije, reinterpretacije, politiku korišćenja estetskog materijala stare umetnosti u današnjem post-konzumerističkom dobu, gde je umetnost emancipovana kroz ekranske slike. Vizuelno * rad ce se sastojato od toga da se na tabletu ili nekom drugom vidu monitora okrecu fotografije antickih i rimskih skulptura , ali mogifikovane. Delovi dela sa elementima plastike, folije i sl. sintetickih materijala. 

Tehnički opis rada

U back boxu na donjem delu ću aplicirati tablet ili uređaj uz pomoć kojeg će moći da se okreću u krug fotografije koje ću prikazati na datom monitoru. Kutija bi trebala da bude otvorena na vrhu i sa strane (bočno) u vidu rama da pisetilac može i kroz to da vidi tablet. 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+