Program > BLACK BOX

Srđan Simović – Spomenik formi

Figura čovjeka u ležećem položaju, čovjek na samrti, tih momenat okupan mirom (leži ispružen na leđima sa dlanovima okrenutim prema gore spokojno) položena na betonski blok

Ljudskih dimenzija

Blok na visini 1 m

Materijal beton

Suptilno geometrizovani oblici grade realističnu mršavu ljudsku figuru

„Ležeći“ spomenik, spomen ploča fizičkom svijetu i svijetu ljudske konceptualne svijesti koju grade forme na konceptualnoj osnovi (misli, ideje, dešavanja iz prošlosti i ostale konstrukcije uma). Može se reći da je ovaj spomenik paradoksalan, jer je on spomenik samome sebi, konceptualnoj ideji pretvorenoj u fizičku formu, koja je suđena da nestane. Ovaj spomenik podsjeća na krhkost, nestalnost i prolaznost svijeta formi, što ukazuje na jedino što nije rođeno, što je stalno i što se ne manifestuje,ne umire, ono što je oduvijek bilo isto i ono u čemu se sve što se odigralo ikad odigralo, utrobu u kojoj se sve rađa i manifestuje.

Jednostavnim osvještavanjem netrajnosti forme, čovjek se razvija da manje zavisi od iste, gubi potrebu za konfliktom, strah gubi na moći jer nema za šta da pati, iz čega da cijedi hranu. Time strah gubi  kontrolu nad čovjekovim umom, ljudske osobine kao što su ljubomora, zavist, pohlepa, bijes i druge se prestaju ispoljavati (u bespotrebno velikoj mjeri, kao što je danas slučaj) pred nestajanjem Mene kao koncepta. 

(Nismo neki crtači ali prilažemo približnu skicu gledano odozgo, umjetnik, vajar, bi bolje predstavio figuru spokojnog čovjeka na samrti)